Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Ἑνὸς Λαοῦ Ψυχή εἶμαι...



Στὰ χέρια μου κρατῶ μιὰ χώρα 

σκέφτομαι,

ἕνα λαὸ σηκώνω στὴ ράχη μου

καὶ στὸ ντουφέκι

ὅλοι μαζί σκοπεύουμε 

ὅλοι μαζὶ ὁπλίζουμε 

κι ὅλοι μαζὶ βαροῦμε·

καὶ ὁλονῶν θὲ νά ‘ναι 

ἡ Λευτεριά…

καὶ πήζει τὸ αἷμα στὴν πληγή

τὸ μάτι αἴφνης καθαρίζει

καὶ ἡ ἀνάσα βγαίνει πάλι

ἀνεμπόδιστη

σὰν τὴν σφαίρα ποὺ κόβει

τὸν ἀέρα·

γιατὶ μόνος δὲν εἶμαι

ψυχὴ δική μου δὲν ἔχω

ἑνὸς Λαοῦ ψυχὴ εἶμαι… 


Χλόη 18/3/2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου