Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2015

Ἡ διαδρομὴ τῶν Ἑλληνικῶν Μύθων: Αἴας





Ἡ διαδρομὴ τῶν Ἑλληνικῶν Μύθων στὴ Δυτικὴ Μεσόγειο.

   Ἀπὸ τὸν 7ο αἰ. π.Χ. οἱ Ἕλληνες ἐγκαταστάθηκαν στὴ Νότιο Ἰταλία καὶ τὴ Σικελία. Μαζί τους ἔφεραν τοὺς μύθους τῶν θεῶν καὶ τῶν ἡρώων τους.

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015

Ὀρφεύς, ἄριστος ὀρχηστής...



Ὀρφεύς, 1891, Franz Stuck. Oil on gold-ground panel. Museum Villa Stuck


[15] Ἐῶ λέγειν, ὅτι τελετὴν οὐδεμίαν ἀρχαίαν ἔστιν εὑρεῖν ἄνευ ὀρχήσεως, Ὀρφέως δηλαδὴ καὶ Μουσαίου καὶ τῶν τότε ἀρίστων ὀρχηστῶν καταστησαμένων αὐτάς, ὥς τι κάλλιστον καὶ τοῦτο νομοθετησάντων, σὺν ῥυθμῷ καὶ ὀρχήσει μυεῖσθαι. ὅτι δ᾽ οὕτως ἔχει, τὰ μὲν ὄργια σιωπᾶν ἄξιον τῶν ἀμυήτων ἕνεκα, ἐκεῖνο δὲ πάντες ἀκούουσιν, ὅτι τοὺς ἐξαγορεύοντας τὰ μυστήρια ἐξορχεῖσθαι λέγουσιν οἱ πολλοί. (Λουκιανοῦ, ΠΕΡΙ ΟΡΧΗΣΕΩΣ)

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015

«Μαχομένων δὲ ἐν τῷ Μαραθῶνι χρόνος ἐγίνετο πολλός»





«Μαχομένων δὲ ἐν τῷ Μαραθῶνι χρόνος ἐγίνετο πολλός»

«Kυνέγειρος ὁ Εὐφορίωνος ἐνθαῦτα ἐπιλαμβανόμενος τῶν ἀφλάστων νεός, τὴν χεῖρα ἀποκοπεὶς πελέκεϊ πίπτει»

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015

Χαρισιάδης: Ναὸς Ἐπικουρίου Ἀπόλλωνος



Δημήτρης Χαρισιάδης (Καβάλα, 15 Αὐγούστου 1911 - Ἀθήνα, 2 Ἀπριλίου 1993)

Μία ὁλόκληρη Ἑλλάδα μέσα στὶς φωτογραφίες του…



   Ἀφετηρία τῆς φωτογραφικῆς του πορεῖας ἀποτέλεσε τὸ ἀλβανικὸ μέτωπο (1940), ὅταν ὁ Χαρισιάδης ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς καὶ ἐπίσημος φωτογράφος τοῦ στρατοῦ, ἀπαθανάτισε τὴ ζωὴ τῶν στρατιωτῶν καὶ τὴν ἐπέλαση τῆς ἑλληνικῆς στρατιᾶς στὴ Βόρεια Ἤπειρο. Μετακληθεῖς λόγῳ τῆς γλωσσομάθειάς του, στὴν Ἀθήνα, κατέγραψε τὶς δύσκολες συνθῆκες διαβίωσης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς. Ὡς ἀνταποκριτὴς τοῦ εὐρωπαϊκοῦ τύπου, φωτογράφησε τὰ «Δεκεμβριανὰ» καὶ τὸν Ἐμφύλιο. Μετὰ τὴν Ἀπελευθέρωση, τεκμηρίωσε φωτογραφικὰ τὴν ἄφιξη καὶ τὴ διανομὴ τῆς ἀμερικανικῆς βοήθειας πρὸς τὴ χώρα. Ἀργότερα, μὲ ἐντολὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἀνασυγκρότησης κατέγραψε τὴν οἰκονομικὴ ἀνάκαμψη τῆς χώρας καὶ τὰ μεγάλα ἔργα.

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2015

Ἀλφειός καὶ Ἀρέθουσα...



Ἀπ’ τὰ ποταμίσια χείλη τοῦ Ἀλφειοῦ
ἀπ’ τὸν ἀσπρογάλανο κόρφο τῆς Ἀρέθουσας
κι’ ἀπ’ τοῦ Δία τὸ πέτρινο μάτι,
μέσ’ ἀπ ’τὰ πληγωμένα μάρμαρα
ποὺ φέγγει τοῦ Ἴωνα καὶ τοῦ Δωριέα ἡ ψυχή,
κι’ ἀπ ’τὰ κιονόκρανα
ποὺ δένει ὁ ἥλιος τὰ κουρασμένα του ἄλογα,
ἀπ’ τὰ πλεγμένα δάχτυλα τοῦ πεύκου καὶ τῆς δάφνης
ἐδῶ,
σὲ τούτη τὴν παρθενικὴ μῆτρα τῆς Ὀλυμπίας
ποὺ δὲν ἄλλαξε δὲ μολεύτηκε δὲ θὰ πεθάνῃ ποτέ,
ἐδῶ θὰ ξαναγεννηθῇ τὸ φῶς.

[Φῶς τῆς Ὀλυμπίας (τμῆμα), Τάκης Δόξας* (1913 – 1976)].


Τρίτη 11 Αυγούστου 2015

Nαὸς τοῦ Διὸς στοὺς ἀρχαίους Αἰζανούς.




     Ὁ Henri Paul, ὑιὸς τοῦ γνωστοῦ σὲ ὅλους μας φωτογράφου - περιηγητή Fred Boissonnas, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν οἰκογενειακὸ φίλο καὶ συγγραφέα τοῦ λευκώματος La campagne de Macedoine, συνταγματάρχη Fernand Feyler, τὸν Μάϊο τοῦ 1921 ἐπιβιβάζεται στὸ Μπάρι μὲ κατεύθυνση τὸν Πειραιᾶ καὶ ἀπώτερη κατάληξη τὸ Μικρασιατικὸ Μέτωπο.

Τρίτη 21 Ιουλίου 2015

Ἐξαγνισμός...






Ἡ μελαγχολία ἒχει καθίσει ἀναπαυτικά 
στὶς καρδιὲς


σ`αὐτόν τὸν παράξενο μικρό μας κόσμο.


Μὲ τὴν ἀσφαλή κάλυψη τῆς ἀδιαφορίας


ξεχάσαμε
ἀγνοήσαμε
παραβιάσαμε


ὃλα τὰ ἀνθρώπινα στοιχεῖα
ποὺ φώλιαζαν στὰ σπλάχνα.


Ἡ ἀνθρωπιὰ ἒγινε στόχος
δύσκολα ἀναγνωρίσιμος


καὶ παραμένουν ἀπαρατήρητοι
οἱ ἐκτελεστὲς τῆς ἀθωότητας


''Δὲν πλήγωσα ποτὲ κανέναν ποὺ δὲν ἒπρεπε'', 
θὰ σοῦ ποῦν


καὶ ἒχουν τὴν ἐντύπωση πῶς εἶναι ἂτρωτοι·


καὶ ἒκαναν κανόνα τὴν ἐξοικείωση μὲ τὸ χάος·
τὸ χάος ποὺ ἒγινε 


δήλωση ὓπαρξης τοῦ κόσμου.


Καὶ περπατοῦσα μὲ τὸ κεφάλι σκυφτὸ
ζαλωμένη τὶς βαριὲς σκέψεις
καὶ ἂντεχα ἀδιαμαρτύρητα


ἀψηφῶντας


τὰ μουντὰ μυαλὰ ποὺ δέσποζαν.


Καὶ ὃταν ἀντίκρυσα
τὸ περίεργο ἀλισβερίσι
τῆς ἀδίστακτης δύναμης


ἒνιωσα τὸ μυαλὸ νὰ σαλεύῃ
καὶ τότε


ξέρασα τὴν πίκρα
ποὺ μὲ δηλητηρίαζαν
καὶ ἐξαγνίστηκα... 





Ἡ φωτογραφία εἶναι ἀπὸ nationalgeographic

Τρίτη 7 Ιουλίου 2015

Στ' ἀλώνια...





Στ’ ἀλώνια (Γεώργιος Δροσίνης)

Τ’ ἁλώνια καλοσάρωτα καὶ ξεχορταριασμένα,
θὰ ξαπλωθοῦν οἱ θημωνιές, ξανθόμαλλες πλεξίδες.
Τὰ στάχυα τρίβει καὶ μασᾷ περνῶντας ἡ ροκὰνα,
πλατάνι τὸ σαγόνι της, τὰ δόντια της στουρνάρια.
Τὰ βόδια σέρνουν τὸ θεριὸ ζευγαρωτὰ δεμένα

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Στὸ θεσσαλικὸ κάμπο...



Ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ στὸν θεσσαλικὸ κάμπο ὁ λίβας χόρευε πάνω στὰ στάχυα. 

Οἱ ἄνθρωποι θέριζαν ἀκόμη μὲ τὰ δρεπάνια, 
οἱ γυναῖκες φοροῦσαν σφιχτᾷ τὰ μαντίλια στὰ κεφάλια τους
 καὶ κουβαλοῦσαν στὰ χέρια τὰ δεμάτια κρατῶντας τα ψηλᾷ. 

Ἀνάπαυλα...




Παλεύει ὁ λαὸς νὰ ὀρθοποδήσῃ, πάλι νὰ στήσῃ τὴ χώρα στὰ πόδια της. 


Δύσκολα χρόνια. 



Νωπὲς εἶναι ἀκόμη οἱ εἰκόνες παγκοσμίων πολέμων καὶ ἐμφυλίων, 

μὰ τὸ γαλάζιο τ’ οὐρανοῦ καὶ τῆς θάλασσας, 

ἡ ἀπαλὴ καμπύλη τῶν βουνῶν στὸ βάθος καὶ αὐτὲς οἱ μικρὲς 

μὰ τόσο μεγάλες στιγμὲς ἀνάπαυλας καὶ χαλάρωσης!


Δὲν ὑπάρχει κούραση, μόνο εὐτυχία!


--------------------------------------------



Φωτογραφία: Greece. Trikeri. 1964. Fisherman and his family. "A Greek Portfolio" p.37

© Costa Manos/Magnum http://www.magnumphotos.com/